REISVERHALEN

Eigenlijk reizen wij het gehele jaar al, maar reizen voor je plezier en niet als onderdeel van je werk is toch even iets anders. Vergeten worden de problemen van alle dag; dichtbij en ver weg!!

...................Vier uur is nog een beetje vroeg om de Glades al te verlaten dus maken wij nog een korte wandeling door een schitterend palmbos, waar we eens goed kunnen zien hoeveel verschillende soorten er van die boom zijn. Ook hangt hier van dat prachtige Spaanse mos en zijn sommige bomen vergeven van de epifyten. Mooi, mooi, mooi!! In deze bossen moeten ook beren zitten en (heel zeldzaam) panters, maar vandaag is het ons zelfs niet vergund een klein alligatortje te mogen zien. Zitten we verder niet mee!....................

lees verder in: Over pelikanen, ospreys en andere 'vreemde' vogels

...............Bewaar de Grand Canyon voor het laatst, wordt ons geadviseerd; wij voelen ons hier al overweldigd en krijgen stijve nekken van het staren naar de rood, wit, en roodwitte rotsen. Leendert: "Dit is het mooiste dat wij in al onze vakanties gezien hebben." And that’s an understatement. Op dit moment zit ik voor onze luxe hotelkamer en tegenover mij krijgen de rotsen een steeds warmere rode kleur. Utah, the red rock state. Dat klopt!....................

lees verder in: The Wild Wild West

..................Om gemakkelijk van de Verboden Stad naar het Zomerpaleis te komen, werd een kanaal gegraven en daarop varen wij nu richting stad. Wij leggen zo’n 9 kilometer af over dit kanaal, wat volgens ons tegenwoordig weinig bevaren wordt. Maar langs het kanaal is het heerlijk toeven; getuige de vele mensen die in hun rust gestoord worden door 40 bleekgezichten en ons enigszins verbaasd nakijken. Ook schrikken we vele vissers op!.....................

lees verder in: Thuiskomst in China

..................Kairouan is voor de moslims de vierde heilige stad. Er is een heel verhaal aan verbonden, maar wie zich daarin wil verdiepen, moet er de boeken maar eens over opslaan. In het kort komt het erop neer dat op de plek waar nu een blinde kameel het water uit een oude bron naar boven brengt, ooit in een ver verleden een veldheer iets terugvond wat hij in Mekka was verloren. Dat was voor hem het teken dat deze plek rechtstreeks in verbinding stond met Mekka. Het is zelfs zo dat als je als Moslim zeven keer deze stad bezoekt, je niet meer naar Mekka hoeft om hadj te worden. Van al die heiligheid krijgen wij niet veel mee, maar het is een stad met een mooie Medina en een enorme moskee. De zoektocht naar de Medina kostte enige moeite, want worden overal elders in het land de straten naast in het Arabisch ook in het Frans aangeduid, hier vinden wij niets dan Arabische naamborden. En dat Arabisch van ons laat nog veel te wensen over..............

lees verder in: De Vrolijke Vier in Monastir

......................Eerst gaan we naar de Quebrada de Jaspe; de jaspis waterval. Op het eerste gezicht geen indrukwekkend ding. Maar deze waterval moet daar ook niet van hebben. Deze waterval is namelijk bijzonder vanwege de kleuren van zijn gesteente: geel en rood in allerlei tinten. Niet zo rood en geel als wij hadden verwacht, maar toch mooi. Over een lengte van een paar honderd meter wisselen de kleuren zich af en vormen mooie patronen. Misschien staat er normaal wat meer water, maar nu kunnen wij gewoon over de jaspis lopen. Dit vinden wij, ondanks de gladheid, prettiger dan door de jungle. Het stukje dat wij wél door moesten lopen, was zó dichtbegroeid! Wie weet wat er allemaal tussen die bladeren zit verscholen. Zo hing er bijvoorbeeld een soort wespennest, waar wij vlák langsliepen. Zijn die beestjes gevaarlijk of niet???...............

lees verder in: Over jejenes, goud en watervallen

.............De wandeling wordt ‘De Wilde Kust’ genoemd en dat is hij inderdaad. Hoge steile rotsen, kleine ruwe baaitjes… Hoe verder wij lopen, des te meer vragen wij ons af hoe de mensen er ooit op gekomen zijn hier te gaan wonen. De verklaring ligt er waarschijnlijk in dat de Kaapverdische Eilanden lang een soort doorvoerhaven voor slaven zijn geweest. De slaven werden in Afrika ‘verzameld’ en hiernaartoe gebracht voor verder vervoer naar de andere kant van de oceaan. Sommigen bleven hier en werden te werk gesteld bij de toenmalige kolonisten van de eilanden; de Portugezen. De dappersten onder de slaven ondernamen natuurlijk vluchtpogingen en dan zoek je natuurlijk een zo goed mogelijke schuilplaats.; ver van de mensen en moeilijk bereikbaar. Of dit ook voor Fontainhas geldt, zijn we eigenlijk vergeten te vragen. Maar het verhaal is mooi en zo ook het dorpje. Want als wij de zoveelste bocht in de weg genomen hebben, hebben wij een adembenemend uitzicht op het kleine adelaarsnest. Op de uitloper van een bergkam, beschermd door twee veel grotere bergen hebben de mensen op een smalle strook grond hun dorp gebouwd. Sommige huizen lijken ieder moment van de rots af te kunnen vallen. Dit is echt schitterend!!.................

lees verder in: Vergeten Eilanden

.................De grote attractie van Galle is het Nederlandse fort. Dit fort is in 1663 gebouwd, nadat de Nederlanders bijna alle Portugese bouwwerken met de grond gelijk hadden gemaakt. In 1796 kwam Galle in Britse handen en gelukkig vonden zij het niet nodig de bouwwerken van hun voorgangers te vernietigen, zodat je nu nog een mooie wandeling kunt maken over de wallen van dit enorme fort. De letters VOC kom je overal tegen en bij een bezoekje aan een oud – hevig aan restauratie toe zijnd – kerkje, komen wij op de grafstenen allerlei Nederlandsche namen tegen. Echt Engels daarentegen is het Rampart hotel, waar wij op een enorme veranda de zoveelste club sandwich van deze vakantie verorberen...........

lees verder in: Parels in de Indische Oceaan

........Na zo’n lange tijd weer duiken ben je vooral op jezelf gefocust, maar tussen het focussen door kon ik duidelijk datgene zien waarover wij al gelezen hadden; coral bleeching. Ten gevolge van de warmere temperaturen op aarde wordt ook het zeewater warmer en vooral in deze ondiepe laguna’s is dat desastreus voor het koraal en verliest het zijn kleur. Gelukkig zit er wel veel vis en we hopen de volgende dagen toch ook een schildpadje, wat haaien en hopelijk ook een manta te zien.........

lees verder in: Parels in de Indische Oceaan

.............Na alweer een lekkere lunch – we hoopten eigenlijk af te vallen met bijna alleen rijst met vis op de menukaart – gaan we nog verder naar het zuiden in de hoop het zuidelijkste puntje van Mahe te kunnen bereiken, waar je zou kunnen snorkelen met zichtkans op haaien en barracuda. Wij zien ons echter opeens geconfronteerd met een gesloten hek en keren terug naar een ruig – alweer – schitterend strand, waar echter niet gesnorkeld kan worden. Alleen even zon happen en genieten van de ruige golven die stukslaan op even ruige rotsen.............

lees verder in: Die ándere Parels in de Indische Oceaan

...............Dan gaat het nog een 30-tal meter omhoog en staan wij op het topje van de Stromboli; een driewerf hoera voor mijzelf. Beneden ons ligt de krater van de vulkaan waarin wij twee brandende lichtkegels zien waaruit regelmatig een dof geluid klinkt. En eens in de zoveel minuten spuit uit een van de kegels - of zomaar uit onverwachte hoek - een fontijn van lava de lucht in. "I am happy", hoor ik iemand naast me zeggen. Ik ook!!.........

lees verder in: Over vulkanen, tempels en cannoli

©2008 ms-cheyenne